2017/06/08

Kołysanka

Ramy okien Twych snów malowanych
Przekraczam, nie mówiąc żadnego słowa
Gdy lekko wzdychasz - we śnie zagubiony
Swój śpiew kołysanki zaczynam od nowa

Na parapecie, wśród kwiatów przywiędłych
Kurz zmartwień i trosk Twych cichutko zdmuchuję
Rozsuwam zasłony, spoglądam w Twą stronę
Gdy blask Księżyca wokół nas znów wiruje

Nie chcąc Cię zbudzić - czuwam do świtu
Odganiam rój smutków krążący w pokoju
Odsuwam chmury złych wspomnień i żali
By pogody Twej duszy nie zmąciły spokoju

   Gdy pierwsze słoneczne promienie za oknem
   A Ty już zdajesz się słyszeć szelest mych kroków
   Żegnając Cię szeptem i pocałunkiem
   Odchodzę na palcach - by wrócić po zmroku...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

kto tu teraz tkwi