Że gdyby mógł parzyć, sparzyłby i Ciebie
Ty tylko oddech moich myśli
filigranowych
czujesz gdzieś, przelotem...
Kolorem moim jest indygo
Nieuchwytnym jego wizerunkiem otoczę się
By nie ujrzał nikt spod niego moich
emocji
które przed Tobą ukryję...
Zabrałabym i nad górskie jeziora
Twoją duszę samotną tak, bawiąc i kusząc
Najpiękniejszy i najsłodszy życia
smak
podzielony pomiędzy nas dwoje...
o którym wciąż tak mało przychodzi nam wiedzieć

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz