Powietrze pachniało rozgrzanym woskiem
Stół na wznak rzucony - brzuchem do góry
Wszystko na Sali, co zdało się boskie
Naprędce wzburzone - zmienione w wióry
Stukot obcasa odbity od gruzów
Szelest mokasyn pomiędzy śmieciami
Gramofon zazgrzytał - "Gawot" Francuzów
Upiornych kochanków zajął tańcami
Nóżka za nóżką - czy żywa? Czyż ważne?
Gdy w rytm wskakuje tak rączo i zręcznie?
Wtem w takt wybiega Kochanek - odważnie!...
Czy pęknie kręgosłup? Dość martwy? - nie pęknie..
Plecionką przysuche włosy zebrane
Stuletnie kurze strzepane z warkocza
Na sukni kwieciste wzory dziergane
Wyblakłe, przedwieczne - płowo - jak w oczach...
Kochanka z Kochankiem - trupio - choć pięknie!
Wpatrzeni wciąż w siebie pośród makabry
Oczodół w oczodół - chłodne, tak ciemne...
Roztańczeni przy blasku candelabry...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz