Znów przemókł mój płaszczyk na deszczu - już całkiem
I beret skrzywiony, i rajtki podarte
Wychyla się Księżyc zza rogu ukradkiem
Spojrzeniem czaruje. Z przekąsem i z żartem!
"Skwaszoną facjatę ma dzisiaj Panienka!
I niechby mnie diabli porwali - gdy skłamię
Że w tych Panny kwiecistych wzorach i wdziękach
Piekielnych stempelków zapachu czuć znamię."
- Ach, monsieur Lune. Pan zawsześ przekorny...
"Panienko. To z troski. Tak rzadko widuję..."
- Przecież Pan moim kompanem wieczornym.
"Nie zwykłem podglądać..." - Monsieur! "Nie blefuję!"
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz